Waste

การบริหารจัดการขยะภายในมหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา

มหาวิทยาลัยมหิดลได้กำหนด นโยบายบริหารการจัดการขยะ และ แนวทางการบริหารจัดการขยะ โดยกำหนดขอบเขตการจัดการขยะ ออกเป็น 5 ประเภท คือ ขยะทั่วไป ขยะรีไซเคิล ขยะย่อยสลาย ขยะอันตรายชุมชน และขยะมูลฝอยติดเชื้อ ให้ครอบคลุมทั้งในพื้นที่ของส่วนกลางและพื้นที่ของส่วนงาน เพื่อให้มหาวิทยาลัยเกิดระบบการจัดการขยะอย่างมีประสิทธิภาพและมีสภาพแวดล้อมที่ดีเพื่อมุ่งสู่การเป็น มหาวิทยาลัยสีเขียวและสอดคล้องตามเป้าหมายเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน(SDGs) ต่อไป ซึ่งมีแนวทางการจัดการ ดังนี้

1. ขยะทั่วไป

เป็นขยะที่มีคุณสมบัติย่อยสลายได้ยาก นำไปรีไซเคิลไม่ได้ หรือไม่คุ้มทุนต่อการนำไปรีไซเคิล ต้องนำไปกำจัด เช่น ซองขนม ถุงพลาสติก กล่องโฟม หลอดกาแฟ เป็นต้น ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยจัดให้มีจุดทิ้งขยะจำนวน 22 จุด ตั้งอยู่โดยรอบมหาวิทยาลัย ซึ่งการดำเนินการจัดการขยะทั่วไปของมหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายานั้น จะอยู่ในการรับผิดชอบดูแลของเทศบาลศาลายาในการเก็บขนและนำไปกำจัดต่อไป

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีปฏิทิน (ตั้งแต่ มกราคม 2561 – ธันวาคม 2563)

2. ขยะรีไซเคิล

ขยะรีไซเคิล เป็นวัสดุเหลือใช้ที่สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ได้ เช่น กระดาษ แก้ว พลาสติก กล่องเครื่องดื่ม กระป๋องเครื่องดื่ม เศษโลหะ ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยมหิดลได้กำหนด นโยบายการส่งเสริมการลดใช้พลาสติกและงดใช้โฟม ตลอดจนส่งเสริมการคัดแยกขยะซึ่งจะสามารถนำไปสู่การจัดการขยะอย่างเป็นระบบของมหาวิทยาลัยได้ ผ่านการรับซื้อขยะภายใต้โครงการ ธนาคารขยะรีไซเคิล โดยนักศึกษา บุคลากร และบุคคลภายนอก สามารถเข้าร่วมโครงการได้

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีปฏิทิน (ตั้งแต่ มกราคม 2561 – ธันวาคม 2563)

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีงบประมาณ 2563

3. ขยะอินทรีย์ หรือขยะย่อยสลาย

เป็นของเสียที่สามารถย่อยสลายได้โดยง่าย เช่น เศษกิ่งไม้ เศษใบไม้ เศษอาหาร เป็นต้น ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดการจัดการของเสียอย่างมีประสิทธิภาพ ขยะย่อยสลายที่เกิดขึ้นจากกิจกรรมการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยนั้น จะถูกนำไปเป็นวัตถุดิบเพื่อการผลิต ปุ๋ยหมักอินทรีย์ และ น้ำหมักชีวภาพ ซึ่งจะช่วยลดปริมาณขยะอินทรีย์ของมหาวิทยาลัย ตลอดจนช่วยสร้างมูลค่าจากของเสียที่เกิดขึ้น

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีปฏิทิน (ตั้งแต่ มกราคม 2561 – ธันวาคม 2563)

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีปฏิทิน (ตั้งแต่ มกราคม 2561 – ธันวาคม 2563)

4. ขยะอันตรายชุมชน

เป็นวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว ผลิตภัณฑ์เสื่อมสภาพ หรือขยะที่ปนเปื้อนที่มีองค์ประกอบของวัตถุหรือสารอันตราย ที่มีลักษณะเป็นสารพิษ สารไวไฟ สารเคมีที่กัดกร่อนได้ สารกัมมันตรังสี และสารที่ทำให้เกิดโรค ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม ปัจจุบันในมหาวิทยาลัยมีของเสียอันตรายจากชุมชนอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น ถ่านไฟฉาย แบตเตอรี่โทรศัพท์ หลอดฟลูออเรสเซนต์ กระป๋องสี กระป๋องสเปรย์ เป็นต้น ซึ่งอาจเกิดอันตรายหรือปนเปื้อนสิ่งแวดล้อมได้ทั้งในระหว่างขั้นตอนการจัดเก็บ การขนส่ง และการกำจัด โดยมหาวิทยาลัยได้ดำเนินการคัดแยกของเสียอันตรายจากชุมชนออกจากขยะมูลฝอยทั่วไป และได้ส่งกำจัดของเสียอันตรายจากชุมชนต่อหน่วยงานที่รับผิดชอบต่อไป

หมายเหตุ: ข้อมูลที่แสดงเป็นข้อมูลตามปีปฏิทิน (ตั้งแต่ มกราคม 2561 – ธันวาคม 2563)

5. ขยะมูลฝอยติดเชื้อ

เป็นมูลฝอยที่มีเชื้อโรคปะปนอยู่ในปริมาณหรือความเข้มข้นซึ่งหากมีการสัมผัสหรือใกล้ชิดกับมูลฝอยนั้นแล้วสามารถทำให้เกิดโรคได้ โดยมหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายาได้กำหนดแนวทางการทิ้งขยะติดเชื้อ รายละเอียดแสดงดังภาพ